Wobec oskarżonego uprzednio aresztowanego, orzeczono dozór Policji. Po wyjściu z aresztu był on w tak złym stanie zdrowia (depresja, załamanie nerwowe), że otrzymał skierowanie do szpitala psychiatrycznego na leczenie. Jak postąpić w takiej sytuacji?
Dozór Policji jest jednym ze środków kontroli lub inaczej mówiąc nieizolacyjnych środków zapobiegawczych, stosowanego przez władzę nad obywatelem w toku trwającego postępowania.
Podejrzany lub oskarżony, wobec którego odstępuje się od stosowania kary aresztu lub zwalnia się z tymczasowego aresztu, zobowiązany jest do stosowania się w zamian do wymogów i obowiązków zawartych w postanowieniu o zastosowaniu dozoru Policji (sądu lub prokuratora - zależnie przed którym z tych organów toczy się postępowanie). Wszystko w celu zabezpieczenia prawidłowego przebiegu postępowania karnego.
Wykonywanie dozoru zleca się zazwyczaj w komisariacie najbliższym do miejsca zamieszkania podejrzanego lub oskarżonego.
Orzekając dozór sąd jednocześnie ustanawia pewne zakazy i nakazy. W szczególności jest to zazwyczaj zakaz opuszczania kraju połączony z nakazem zgłaszania się na komisariat Policji w konkretnie określonych dniach. Przy stosowaniu dozoru ważnym elementem jest określenie miejsca pobytu (stałego zamieszkania) osoby dozorowanej. Musi ona takie miejsce wskazać. Bez takiego adresu stosowanie wolnościowych środków może nie być możliwe. Istotne jest, że środek w postaci dozoru nie powinien w jakiś dolegliwy sposób utrudniać normalnego funkcjonowania osobie dozorowanej.
Dozór Policji ma ułatwiać pieczę nad podejrzanym (oskarżonym) i dyscyplinować go oraz uświadamiać, że jest to środek zapobiegawczy stosowany w związku z wcześniejszym niewłaściwym postępowaniem podejrzanego (oskarżonego) lub popełnionym przez niego czynem.
W przypadku niestawienia się osoby dozorowanej na komisariacie Policji w określonym dniu, niezwłocznie zawiadamiany jest o tym sąd lub prokurator prowadzący postępowanie, co pociągnie za sobą niekorzystne skutki dla osoby dozorowanej (zazwyczaj zostaje ona zatrzymana, stosowany jest areszt a gdy się ukrywa jest poszukiwana).
W przypadku jakiejś sytuacji losowej (np. wypadek), wynikającej z siły wyższej (np. powódź) lub z innej na której wystąpienie nie ma się wpływu (np. choroba lub konieczność zabiegu operacyjnego i dłuższej hospitalizacji) osoba dozorowana lub ktoś z najbliższej rodziny winien niezwłocznie zawiadomić o tym sąd lub prokuratora - zależnie przed którym z tych organów toczy się postępowanie. Zawiadomienie takie winno mieć miejsce na piśmie, tak by osoba dozorowana miała dowód, że zgłaszała zdarzenie niezwłocznie i by wykazać, że nie był to akt samowoli lub nieposłuszeństwa.
