W moim mieszkaniu zameldowany jest brat. W stosunku do mnie toczy się egzekucja administracyjna i komornicza. Ściga mnie urząd skarbowy, kilku wierzycieli i komornik. Jeden z wierzycieli spowodował, że komornik zabrał rzeczy należące do mojego brata, które w chwili czynności znajdowały się w mieszkaniu, twierdząc że ma podejrzenie, że rzeczy te należą do mnie. Czy komornik tak może, zgodnie z prawem, zająć czyjeś rzeczy?
Może dojść do takiej sytuacji, gdyż komornik nie wie czyje rzeczy znajdują się w mieszkaniu, zaś dłużnikowi przeważnie wierzyć nie może. W razie uzasadnionych wątpliwości powinien odstąpić od zajęcia takich rzeczy. Jeżeli tego nie uczyni to należy wówczas bronić swoich praw. W takich sytuacjach mogą być dwa tryby egzekucji. Tryb egzekucji administracyjnej i egzekucji prowadzonej przez komornika sądowego.
W przypadku egzekucji administracyjnej należy złożyć wniosek o wyłączenie spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego. Z wnioskiem takim mogą wystąpić osoby, które nie są zobowiązanymi, ale roszczą sobie prawo do rzeczy lub prawa majątkowego, z którego prowadzi się egzekucję. Wniosek powinien zawierać: dane wnioskodawcy, tj. imię i nazwisko/ nazwę strony, adres zamieszkania/ siedziby, datę sporządzenia wniosku, wskazanie adresata, do którego kierowany jest wniosek (Naczelnik Urzędu Skarbowego w ...), treść żądania oraz uzasadnienie, podpis wnioskodawcy. Dla poparcia swego żądania należy przedłożyć dowody. Nie ma tu formularzy takiego wniosku. Należy pisać pismo własne. Termin złożenia dokumentów to 14 dni od dnia uzyskania informacji o czynności egzekucyjnej skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa majątkowego.
Wniosek składa się w siedzibie urzędu skarbowego lub za pomocą dokumentu elektronicznego – uwierzytelnionego przy użyciu kwalifikowanego certyfikatu lub profilu zaufanego ePUAP, ewentualnie za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą urzędu skarbowego ... (dostępną na platformie ePUAP) – http: //epuap.gov.pl., Wniosek nie wymaga opłaty. Sprawa powinna być rozpoznana w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Termin ten może być przedłużony przez urząd. Organ egzekucyjny może wezwać stronę do złożenia dodatkowych wyjaśnień albo przedłożenia dokumentów mających znaczenie dla sprawy.
Kończąc sprawę urząd wyda postanowienie. Do czasu wydania postanowienia, organ egzekucyjny zaniecha dalszych czynności egzekucyjnych, w stosunku do rzeczy lub prawa majątkowego, których wyłączenia żądano, jednakże dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.
Żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub praw majątkowych nie może być zgłoszone, jeżeli z rzeczy lub prawa majątkowego przeprowadzona została egzekucja przez sprzedaż rzeczy lub wykonanie prawa majątkowego. Na wydane postanowienie urzędu przysługuje osobie, która nie będąc zobowiązanym rości sobie prawo do tej rzeczy lub prawa majątkowego, prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej, za pośrednictwem naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
W trybie egzekucji prowadzonej przez komornika sądowego bronić przed zajęciem rzeczy nie należących do dłużnika można poprzez złożenie do sądu powództwa przeciwegzekucyjnego. Na właścicielu rzeczy ciąży obowiązek wykazania, że rzeczy te stanowią jego własność. Najlepiej więc okazać dowód zakupu danej rzeczy. Przed wniesieniem pozwu można jeszcze wezwać wierzyciela (listem poleconym) do dobrowolnego zwolnienia zajętej rzeczy pod rygorem, że w razie odmowy, będziemy wnosili przed sądem o obciążenie wierzyciela kosztami takiego postępowania. Na wniesienie powództwa jest miesiąc od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa do naszej własności. Powództwa takiego nie wnosi się przeciwko komornikowi, lecz przeciwko wierzycielowi, lub także dłużnikowi, jeśli ten zaprzecza prawu powoda. Od pozwu należy uiścić opłatę sądową w wysokości 5% wartości zajętej rzeczy.
